കോടിക്കണക്കിന് കിലോമീറ്റർ അകലെ; വോയേജർ 2നെ ഇപ്പോഴും പ്രവർത്തിപ്പിച്ച് നാസ

മനുഷ്യൻ നിർമിച്ച ഏറ്റവും ദൂരെയുള്ള ബഹിരാകാശ ദൗത്യങ്ങളിലൊന്നായ നാസയുടെ വോയേജർ 2 ഇപ്പോഴും ആഴത്തിലുള്ള ബഹിരാകാശത്ത് പ്രവർത്തിക്കുന്നു. 1977ൽ വിക്ഷേപിച്ച പേടകത്തെ പരിമിതമായ വൈദ്യുതിയും പഴക്കമേറിയ സാങ്കേതിക സംവിധാനങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് നിലനിർത്തുകയാണ് നാസ.

വോയേജർ 2ന്റെ പ്രധാന വൈദ്യുതി ഉറവിടം റേഡിയോഐസോടോപ്പ് തെർമോഇലക്ട്രിക് ജനറേറ്ററാണ് (RTG). പ്ലൂട്ടോണിയം-238ന്റെ സ്വാഭാവിക ക്ഷയത്തിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന ചൂടിനെ വൈദ്യുതിയാക്കി മാറ്റുന്ന സംവിധാനമാണിത്. എന്നാൽ കാലം കഴിയുന്തോറും ഇതിൽനിന്നുള്ള വൈദ്യുതി കുറഞ്ഞുവരുകയാണ്.

വൈദ്യുതി സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി നാസ പേടകത്തിലെ അനിവാര്യത കുറഞ്ഞ ചില ഹീറ്ററുകളും ശാസ്ത്രീയ ഉപകരണങ്ങളും ഘട്ടംഘട്ടമായി ഓഫ് ചെയ്യുകയാണ്. ലഭ്യമായ ഊർജം ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉപകരണങ്ങൾക്കും ഭൂമിയുമായുള്ള ആശയവിനിമയത്തിനും ഉപയോഗിക്കുകയാണ് ലക്ഷ്യം.

വോയേജർ 2 ഭൂമിയിൽ നിന്ന് വളരെ അകലെയായതിനാൽ അതിലേക്ക് ഒരു കമാൻഡ് അയച്ച് മറുപടി ലഭിക്കാൻ ഏകദേശം ഒരു ദിവസം വേണ്ടിവരും. അതിനാൽ പേടകത്തിലെ ഓരോ പ്രവർത്തനവും വളരെ സൂക്ഷ്മമായി ആസൂത്രണം ചെയ്താണ് നാസ നടപ്പാക്കുന്നത്.

1977 ഓഗസ്റ്റ് 20ന് വിക്ഷേപിച്ച വോയേജർ 2 വ്യാഴം, ശനി, യുറാനസ്, നെപ്റ്റ്യൂൺ എന്നീ ഗ്രഹങ്ങളെ സന്ദർശിച്ച ഏക ബഹിരാകാശ പേടകമാണ്. 1989ലെ നെപ്റ്റ്യൂൺ ഫ്ലൈബൈയ്ക്ക് ശേഷം അത് സൗരയൂഥത്തിന്റെ പുറംഭാഗത്തേക്ക് യാത്ര തുടരുകയായിരുന്നു.

ഇന്ന് വോയേജർ 2 നൽകുന്ന വിവരങ്ങൾ ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് ഇന്റർസ്റ്റെല്ലാർ സ്പേസിനെക്കുറിച്ചും സൂര്യന്റെ സ്വാധീനപരിധിക്ക് പുറത്തുള്ള പരിസ്ഥിതിയെക്കുറിച്ചും പഠിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ഏകദേശം അഞ്ച് പതിറ്റാണ്ടിന്റെ യാത്രയ്ക്കുശേഷവും വോയേജർ 2നെ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നത് ബഹിരാകാശ സാങ്കേതികവിദ്യയിലെ ക്ഷമയുടെയും കൃത്യമായ എഞ്ചിനീയറിങ്ങിന്റെയും അതുല്യമായ ഉദാഹരണമാണ്.