എന്താണ് ബയോമാർക്കറുകൾ? രോഗനിർണയത്തിലും ആരോഗ്യനില വിലയിരുത്തലിലും നിർണായക സൂചകങ്ങൾ
മനുഷ്യശരീരത്തിലെ ആരോഗ്യനില, രോഗസാധ്യത, ചികിത്സയോടുള്ള പ്രതികരണം എന്നിവ മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന അളക്കാവുന്ന ജൈവസൂചകങ്ങളാണ് ബയോമാർക്കറുകൾ. രക്തപരിശോധനകളിലൂടെയും ശരീരത്തിന്റെ വിവിധ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെയും ഇവ കണ്ടെത്താം. ഹൃദയമിടിപ്പ്, രക്തത്തിലെ ഓക്സിജന്റെ അളവ്, വെളുത്ത രക്താണുക്കളുടെ എണ്ണം, രക്തത്തിലെ ഹീമോഗ്ലോബിൻ എ1സി നില എന്നിവ ബയോമാർക്കറുകളുടെ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. പ്രമേഹം, ഹൃദ്രോഗം തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങളുടെ വിലയിരുത്തലിലും ചികിത്സാ തീരുമാനങ്ങളിലും ഇവയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.
രോഗമുള്ളവരുടെയും ആരോഗ്യമുള്ളവരുടെയും ജൈവസവിശേഷതകൾ താരതമ്യം ചെയ്താണ് സാധാരണയായി പുതിയ ബയോമാർക്കറുകൾ കണ്ടെത്തുന്നത്. എന്നാൽ ഒരേ രോഗാണുവിനെയോ പരിസ്ഥിതി ഘടകത്തെയോ നേരിടുമ്പോൾ ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ശരീരം വ്യത്യസ്തമായി പ്രതികരിക്കുന്നതിന്റെ കാരണം കണ്ടെത്തുക വെല്ലുവിളിയാണ്. ജനിതക വ്യത്യാസങ്ങളും കോശങ്ങളുടെ സ്വഭാവവും ഇതിൽ പ്രധാന പങ്കുവഹിക്കുന്നു. ഈ വ്യത്യാസങ്ങൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി പഠിക്കാൻ പുതിയ ഗവേഷണരീതികൾ സഹായിക്കുമെന്നാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ വിലയിരുത്തൽ.
ഇതിനായി ഗവേഷകർ വികസിപ്പിച്ച രീതിയാണ് 'സെൽ വില്ലേജ്'. വ്യത്യസ്ത വ്യക്തികളിൽനിന്ന് ലഭിച്ച രക്തത്തിലെയോ ചർമത്തിലെയോ കോശങ്ങളിൽനിന്ന് സ്റ്റെം സെല്ലുകൾ സൃഷ്ടിച്ച് അവയെ മസ്തിഷ്കകോശങ്ങളാക്കി മാറ്റുന്നു. തുടർന്ന് ഡസൻ കണക്കിന് വ്യക്തികളിൽനിന്നുള്ള കോശങ്ങൾ ഒരേ ലബോറട്ടറി പാത്രത്തിൽ വളർത്തുന്നു. ഓരോ കോശത്തിന്റെയും ജനിതകഘടന ഉപയോഗിച്ച് അവ ഏത് വ്യക്തിയിൽനിന്നാണ് ലഭിച്ചതെന്ന് തിരിച്ചറിയാനും വൈറസുകൾ, രാസമലിനീകരണം, വികിരണം തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങളോടുള്ള പ്രതികരണം താരതമ്യം ചെയ്യാനും കഴിയും. ഇത്തരത്തിൽ ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും കോശങ്ങൾ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുന്നു എന്ന് ഒരേസമയം പഠിക്കാനാകുന്നതാണ് ഈ രീതിയുടെ പ്രത്യേകത.
യുസിഎൽഎയിലെ ഗവേഷകനായ മൈക്കൽ എഫ്. വെൽസിന്റെ സംഘമാണ് ഈ രീതിയിലൂടെ സിക്ക വൈറസ് ബാധയോടുള്ള മനുഷ്യകോശങ്ങളുടെ വ്യത്യസ്ത പ്രതികരണങ്ങൾ പഠിച്ചത്. 40 പേരിൽനിന്നുള്ള സ്റ്റെം സെൽ അധിഷ്ഠിത മസ്തിഷ്കകോശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച പരീക്ഷണത്തിൽ ചിലരിൽ ഒരു ശതമാനത്തിൽ താഴെ കോശങ്ങളിലാണ് വൈറസ് ബാധ കണ്ടെത്തിയത്. മറ്റു ചിലരിൽ ഇത് 99 ശതമാനത്തിലധികമായിരുന്നു. വൈറസിനെതിരായ പ്രതിരോധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട IFITM3 എന്ന ജീനിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്ന ജനിതക വ്യത്യാസവും ഗവേഷകർ കണ്ടെത്തി. രോഗസാധ്യതയും ചികിത്സയോടുള്ള പ്രതികരണവും കൂടുതൽ കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാൻ ഭാവിയിൽ ഇത്തരം ഗവേഷണങ്ങൾ സഹായിച്ചേക്കുമെന്നാണ് പ്രതീക്ഷ.