വെളിച്ചം പോയപ്പോൾ തെളിഞ്ഞത് കേരളത്തിന്റെ വൈദ്യുതി യാഥാർഥ്യം

വൈദ്യുതി പോകുമ്പോൾ ആദ്യം നമ്മൾ നോക്കുന്നത് വീട്ടിലെ ഫാനിലേക്കാണ്. പിന്നെ മൊബൈൽ ഫോണിലേക്ക്. അതിനുശേഷം പതിവുപോലെ കെഎസ്ഇബിയെ വിളിക്കാനോ പരാതി പറയാനോ ശ്രമിക്കും. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ കേരളത്തിൽ ഒരു ചോദ്യം കൂടി ചോദിക്കേണ്ട സമയമാണ്—വൈദ്യുതി പോയത് എപ്പോഴാണ് എന്നതല്ല, വൈദ്യുതി പോകുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് നമ്മൾ എത്തിയത് എങ്ങനെയാണ് എന്നതാണ്.

കേരളത്തിൽ പവർകട്ട് വീണ്ടും ഒരു പഴയ ഓർമ്മയായി തിരിച്ചെത്തിയിരിക്കുകയാണ്. രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് ഫാൻ ഓണാക്കി സുഖമായി ഇരിക്കാമെന്ന് കരുതുമ്പോഴാണ് ഇരുട്ട്. കുട്ടികൾ പഠിക്കേണ്ട സമയം, ചെറിയ സ്ഥാപനങ്ങൾ ജോലി തീർക്കേണ്ട സമയം, ആശുപത്രികളും വ്യാപാര സ്ഥാപനങ്ങളും പ്രവർത്തിക്കേണ്ട സമയം—എല്ലാം വൈദ്യുതിയുടെ ലഭ്യതയുമായി വീണ്ടും ബന്ധപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. വൈദ്യുതി വരുമോ എന്നറിയാൻ കാത്തിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ മൊബൈൽ ഫോണിന്റെ ബാറ്ററി തീരുന്നത് വരെ കാണുന്ന പുതിയൊരു കേരളീയ വിനോദവും തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു!

പക്ഷേ ഈ തമാശയ്ക്കപ്പുറം ഗൗരവമുള്ള ഒരു യാഥാർഥ്യമുണ്ട്. സെപ്റ്റംബറിൽ പോലും സംസ്ഥാനത്തിന്റെ വൈദ്യുതി ആവശ്യകത 5,000 മെഗാവാട്ടിന് മുകളിലേക്ക് കുതിച്ചപ്പോൾ, ലഭ്യതയിൽ വലിയ കുറവാണ് നേരിട്ടത്. ഒരു രാത്രിയിൽ ആവശ്യകത 5,450 മെഗാവാട്ട് വരെ എത്തിയതായി റിപ്പോർട്ടുകളുണ്ട്. പീക്ക് സമയത്തെ ലഭ്യത ഏകദേശം 4,200 മെഗാവാട്ടായി ചുരുങ്ങിയതോടെ നിയന്ത്രണം ഏർപ്പെടുത്തേണ്ടിവന്നു. 

ഇതിന് കാലാവസ്ഥയും രാജ്യവ്യാപകമായ വൈദ്യുതി ക്ഷാമവും കാരണമാണെന്ന് പറയാം. ചൂട് കൂടിയതോടെ എയർ കണ്ടീഷണറുകളും മറ്റ് വൈദ്യുതോപകരണങ്ങളും കൂടുതലായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. രാജ്യത്തെ ചില താപവൈദ്യുത നിലയങ്ങളിൽ കൽക്കരി ലഭ്യതയും ഉൽപ്പാദനവും ബാധിക്കപ്പെട്ടു. എന്നാൽ അതോടെ നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്വം അവസാനിക്കുന്നില്ല. പുറത്തുനിന്ന് വൈദ്യുതി വാങ്ങിയാണ് വലിയൊരു ഭാഗം ആവശ്യകത നിറവേറ്റുന്ന കേരളം, സ്വന്തം വൈദ്യുതി സുരക്ഷയ്ക്കായി ദീർഘകാലത്ത് എന്താണ് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്? എന്നതാണ് അടിസ്ഥാന ചോദ്യം. കേരളം സ്വന്തം ആവശ്യത്തിന്റെ ഏകദേശം നാലിലൊന്ന് മാത്രമാണ് ആഭ്യന്തരമായി ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് വൈദ്യുതി വകുപ്പ് വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. 

ഇവിടെ രാഷ്ട്രീയ തർക്കങ്ങൾക്കും വലിയൊരു പങ്കുണ്ട്. മുൻ സർക്കാരിന്റെ വൈദ്യുതി വാങ്ങൽ കരാറുകൾ, പുതിയ വൈദ്യുതി പദ്ധതികൾ, പരിസ്ഥിതി പ്രശ്നങ്ങൾ, നിലവിലെ സർക്കാരിന്റെ ആസൂത്രണം—എല്ലാം ഇപ്പോൾ പരസ്പരം കുറ്റപ്പെടുത്താനുള്ള വിഷയങ്ങളായി മാറിയിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇരുട്ടിൽ ഇരിക്കുന്ന സാധാരണക്കാരന് മുന്നിൽ ഇതൊന്നും വലിയ ആശ്വാസമല്ല. ഇന്നത്തെ പവർകട്ടിന് ആരാണ് ഉത്തരവാദി എന്നതിനെക്കാൾ, നാളത്തെ പവർകട്ട് ഉണ്ടാകാതിരിക്കാൻ ആരാണ് ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കുക എന്നതാണ് ജനങ്ങൾ അറിയേണ്ടത്. 

കേരളം വികസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. വീടുകൾ കൂടുന്നു, വ്യവസായങ്ങൾ വളരുന്നു, ഡിജിറ്റൽ ജീവിതം വ്യാപിക്കുന്നു, വൈദ്യുത വാഹനങ്ങൾ വർധിക്കുന്നു. എന്നാൽ വൈദ്യുതി ആവശ്യകത കൂടുമ്പോൾ അതിനനുസരിച്ച് ഉൽപ്പാദനവും സംഭരണശേഷിയും വിതരണശൃംഖലയും ശക്തിപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്. പകൽ സൂര്യനിൽ നിന്നുള്ള വൈദ്യുതി കിട്ടുമ്പോൾ അത് സംഭരിച്ച് രാത്രിയിലെ ആവശ്യത്തിന് ഉപയോഗിക്കാനുള്ള ബാറ്ററി സംവിധാനങ്ങൾ പോലുള്ള പുതിയ പരിഹാരങ്ങളും വേഗത്തിൽ നടപ്പാക്കേണ്ടതുണ്ട്. 

അതേസമയം ജനങ്ങൾക്കും ഒരു പങ്കുണ്ട്. ആവശ്യമില്ലാത്ത വൈദ്യുതി ഉപയോഗം കുറയ്ക്കുക, പീക്ക് സമയത്തെ അമിത ഉപഭോഗം ഒഴിവാക്കുക, വൈദ്യുതി സംരക്ഷണം ഒരു മുദ്രാവാക്യം മാത്രമാക്കാതെ ജീവിതശീലമാക്കുക—ഇതെല്ലാം ആവശ്യമാണ്. എന്നാൽ ജനങ്ങളോട് മാത്രം “കുറച്ച് ഉപയോഗിക്കൂ” എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പ്രശ്നം തീരില്ല. ഭരണകൂടം “എങ്ങനെ കൂടുതൽ ഉറപ്പോടെ നൽകാം?” എന്ന ചോദ്യത്തിനും ഉത്തരം നൽകണം.

കാരണം വൈദ്യുതി ഒരു ആഡംബരമല്ല. അത് ഒരു ആധുനിക സമൂഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സൗകര്യമാണ്. ഒരു ആശുപത്രിയുടെ യന്ത്രം മുതൽ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയുടെ പഠനം വരെ, ഒരു ചെറുകിട വ്യാപാരിയുടെ ഉപജീവനം മുതൽ ഒരു വലിയ വ്യവസായത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം വരെ വൈദ്യുതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു.

അതിനാൽ കേരളം ഇപ്പോൾ ഒരു കാര്യം തീരുമാനിക്കേണ്ട സമയമാണ്. പവർകട്ടിനെ ഒരു താൽക്കാലിക അസൗകര്യമായി കാണണോ, അതോ നമ്മുടെ വൈദ്യുതി നയത്തിലെ ദീർഘകാല പോരായ്മകളിലേക്കുള്ള മുന്നറിയിപ്പായി കാണണോ?

ഇരുട്ട് വരുന്നത് വലിയ പ്രശ്നമല്ല.

ഇരുട്ട് വരുമെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും വെളിച്ചത്തിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പ് നടത്താതിരിക്കുന്നതാണ് വലിയ പ്രശ്നം.

കേരളത്തിന് വേണ്ടത് ആരെയാണ് കുറ്റപ്പെടുത്തേണ്ടതെന്ന രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചയല്ല. അടുത്ത പത്ത് വർഷത്തേക്ക് കേരളത്തിന്റെ വൈദ്യുതി സുരക്ഷ എങ്ങനെയായിരിക്കണം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വ്യക്തമായ ദീർഘകാല പദ്ധതി തന്നെയാണ്.

ഇന്ന് ഒരു മണിക്കൂർ പവർകട്ട് നമ്മളെ അസ്വസ്ഥരാക്കുന്നു. നാളെ വൈദ്യുതി സുരക്ഷ തന്നെ വികസനത്തിന്റെ പ്രധാന മാനദണ്ഡമാകുന്ന കാലം വന്നേക്കാം. അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യം വളരെ ലളിതമാണ്—

“വെളിച്ചം പോയപ്പോൾ മാത്രം നാം ഉണരണമോ?”