മദ്യത്തെ ലഹരിമരുന്നുകളെപ്പോലെ പരിഗണിക്കണമോ?

ന്യൂഡൽഹി: ആരോഗ്യപരമായും സാമൂഹികമായും ഗുരുതര പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന മദ്യത്തെ ലഹരിമരുന്നുകളുടെ അതേ രീതിയിൽ പരിഗണിക്കണമോ എന്ന ചർച്ച ഇന്ത്യയിൽ വീണ്ടും ശക്തമാകുന്നു. മദ്യവും മറ്റ് ലഹരിവസ്തുക്കളും സംബന്ധിച്ച നിയമങ്ങളും നിയന്ത്രണങ്ങളും രാജ്യത്ത് ഒരുപോലെയല്ലെന്നതാണ് പ്രധാന പ്രശ്നം.

ഇന്ത്യയിൽ ലഹരിമരുന്നുകളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനായി കർശനമായ കേന്ദ്രനിയമങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ മദ്യത്തിന്റെ ഉൽപ്പാദനം, വിൽപ്പന, ഉപഭോഗം എന്നിവ പ്രധാനമായും സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്. അതിനാൽ ഓരോ സംസ്ഥാനത്തും മദ്യനയത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്. 

ഭരണഘടനയുടെ 47-ാം അനുച്ഛേദത്തിൽ ആരോഗ്യത്തിന് ഹാനികരമായ ലഹരിപാനീയങ്ങളുടെയും ലഹരിമരുന്നുകളുടെയും ഉപയോഗം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനും നിരോധിക്കുന്നതിനും സംസ്ഥാനങ്ങൾ ശ്രമിക്കണമെന്ന് നിർദേശിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ മദ്യനിരോധനം രാജ്യത്താകെ ഒരേ രീതിയിൽ നടപ്പാക്കിയിട്ടില്ല. 

ചില സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ മദ്യനിരോധനം പൂർണമായോ ഭാഗികമായോ നിലവിലുണ്ട്. മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങൾ നിയന്ത്രിത വിൽപ്പന, നികുതി, ലൈസൻസിങ് തുടങ്ങിയ മാർഗങ്ങളാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്. ഇതോടെ പൊതുജനാരോഗ്യവും സർക്കാർ വരുമാനവും തമ്മിലുള്ള സന്തുലിതാവസ്ഥ പ്രധാന നയചർച്ചയായി മാറുന്നു. 

മദ്യത്തിന്റെ ദോഷഫലങ്ങൾ കുറയ്ക്കാൻ നിയന്ത്രണം മാത്രം മതിയാകില്ലെന്നാണ് വിദഗ്ധരുടെ നിലപാട്. മദ്യാസക്തി നേരത്തെ തിരിച്ചറിയുക, ചികിത്സയും പുനരധിവാസവും ലഭ്യമാക്കുക, ബോധവൽക്കരണം ശക്തമാക്കുക തുടങ്ങിയ പൊതുജനാരോഗ്യ നടപടികളും ആവശ്യമാണ്. ഇന്ത്യയിലെ നിലവിലെ മദ്യനിയന്ത്രണ നയങ്ങൾ സംസ്ഥാനങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ ഏകോപിതവും തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ളതുമായ സമീപനത്തിന്റെ ആവശ്യകതയും ഉയരുന്നു. 

അതിനാൽ മദ്യത്തെ നിയമപരമായി ലഹരിമരുന്നുകളുടെ അതേ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുത്തണമോ എന്നതിനേക്കാൾ, മദ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആരോഗ്യ-സാമൂഹിക പ്രശ്നങ്ങൾ എങ്ങനെ ഫലപ്രദമായി കുറയ്ക്കാം എന്നതാണ് ഇന്ത്യ നേരിടുന്ന പ്രധാന ചോദ്യം.